​ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

​

Το Cycladic Nook γεννιέται από το ίδιο το έδαφος της Κύθνου.
Δεν τοποθετείται στο τοπίο, αλλά αναδύεται από αυτό, σαν μια ανθρώπινη παρέμβαση που υπήρχε ανέκαθεν και απλώς αποκαλύφθηκε.

 

Η αρχιτεκτονική δεν εμφανίζεται ως αντικείμενο, αλλά ως συνέχεια της γεωλογίας και του κλίματος του τόπου. Αναδύεται από το έδαφος, ακολουθώντας τις φυσικές χαράξεις, τις κλίσεις και τις σκληρότητες του αγριου κυκλαδίτικου τοπίου, σαν μια ανθρώπινη χειρονομία.

​

Ο χώρος χαμηλώνει, ενσωματώνεται, υποχωρεί. Δεν ανταγωνίζεται τον ορίζοντα ούτε διεκδικεί θέα· λειτουργεί ως καταφύγιο μέσα στη ζέστη του μεσημεριού, ένας τόπος σκιάς, στάσης και αναπνοής. Η αρχιτεκτονική δεν επιβάλλεται στο σώμα, αλλά το προστατεύει, ρυθμίζοντας τη σχέση του ανθρώπου με τον ήλιο, τον άνεμο και τον χρόνο.

 

Εδώ, ο χρόνος επιβραδύνει και η εμπειρία της παραμονής αποκτά νόημα.

​

Το νερό αντιμετωπίζεται ως φυσικό φαινόμενο και όχι ως κατασκευή. Μικρές υδάτινες κοιλότητες, σχεδιασμένες σαν ponds σμιλεμένα στο έδαφος, συλλέγουν τη δροσιά, αντανακλούν το φως και συνομιλούν με τη σιωπή του τοπίου. Δεν υπακούουν σε γεωμετρική αυστηρότητα, αλλά σε μια οργανική λογική, σαν να δημιουργήθηκαν από τη διάβρωση και τον χρόνο. Οι καλαμιές και η χαμηλή βλάστηση δεν λειτουργούν ως διακόσμηση· κατοικούν τον χώρο, θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στο φυσικό και το τεχνητό.

​

Το βλέμμα δεν κατευθύνεται, αλλά περιπλανιέται. Ανοίγματα, σκιές και εναλλαγές φωτός δημιουργούν μια ακολουθία από ήσυχα σημεία φυγής προς το τοπίο, το νερό και τον ουρανό.

 

Η αρχιτεκτονική επιλέγει να παραμείνει στο παρασκήνιο, επιτρέποντας στη φύση να πρωταγωνιστήσει.

​

Το Cycladic Nook δεν είναι προορισμός.

Είναι παύση.

Ένας τόπος που δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να υπάρξει.

Σαν να ήταν πάντα εκεί — πριν από εμάς και ανεξάρτητα από εμάς.

Ένα έργο που δεν αναζητά την εικόνα, αλλά τη βιωμένη εμπειρία του ελληνικού καλοκαιριού:

 

Φως, γη, νερό και χρόνος σε λεπτή ισορροπία.